Deicide: Stench Of Redemption

In de aardschok las ik de vorige keer al een interview met drummer Steve Asheim, waarin hij over het nieuwe Deicide album The Stench of Redemption vertelde. En zijn verhaal was zoveel belovend dat ik hem zelf heb gekocht.

Na één keer luisteren kwam ik al tot de conclusie dat alles wat Steve in dat interview had verteld helemaal klopte. The Stench Of Redemption klinkt duivelser en harder en rauwer dan de voorganger Scars of the Crusifix. Want op dat album klonk vooral het gitaar werk teveel afgemixed en klonk Deicide jammer genoeg te steriel.

Gelukkig is dat op de Stench Of Redemption niet het geval. En ben ik het helemaal eens met Steve Asheim dat Deicide eigenlijk al veel eerder twee nieuwe gitaristen in de band had moeten nemen; ik ben een fan van de Hoffman broers; ze zijn hartstikke vriendelijk en spelen uitstekend gitaar maar ook ik moet eerlijk toegeven dat de twee nieuwe Deicide gitaristen Jack Owen en vooral Ralph Santolla een stuk beter gitaar spelen; Steve vertelde dat als Ralph en Jack eerder bij Deicide hadden gespeeld de vorige albums ook een stuk beter hadden geweest, wat ik me goed kan voorstellen.

De gitaarsolo’s van Jack Owen klinken lekker duivels en de solo’s van Ralph Santolla zijn werkelijk meesterlijk. Een echte gitaargod die volgend jaar ook nog eens een solo album zal uitbrengen getiteld: Requiem for Hope; kopen mensen!!

Deicide klinkt op dit nieuwe album een heel stuk heavier dan op de voorganger en klinkt als op hun eerste albums; vooral het nummer Crusifide for the innocence is ijzersterk net als de afsluiter The Lords Sedition. Maar ook Not of this Earth en het tweede nummer Death to Jezus zullen erg in de smaak vallen bij de echte Deicide fans. Met andere woorden: Met The Stench Of Redemption heeft Deicide een echte death metal klassieker afgeleverd! Waar veel Death Metal fans van zullen genieten; kopen mensen!!

Review door: Ton Rommers